Zrównoważony rozwój a leśnictwo
Idea zrównoważonego rozwoju, jaką znamy dziś jest odpowiedzią na zagrożenia wynikające z nadmiernej eksploatacji środowiska przyrodniczego na poziomie globalnym.
Sama definicja zrównoważonego rozwoju po raz pierwszy pojawiła się w raporcie ONZ „Nasza wspólna przyszłość” (Our Common Future) tzw. Raport Brundtland i jest najszerzej do tej pory cytowanym wyjaśnieniem tej idei. A brzmi tak:
„Zrównoważony rozwój to taki rozwój, w którym potrzeby obecnego pokolenia
są zaspokajane bez umniejszania szans przyszłych pokoleń na ich zaspokojenie”
(1987 - „Nasza wspólna przyszłość”, ONZ, tzw. Raport Brundtland )
Jak się okazuje, pojęcie zrównoważonego rozwoju pochodzi z leśnictwa, a stworzył je Hans Carl von Carlowitz na przełomie XVII i XVIII wieku. Pisał on o potrzebie zbierania nasion drzew i tworzenia nowych nasadzeń. Miałyby one zrekompensować pozyskanie na potrzeby przemysłu i tym samym zapewnić trwanie i ekosystemu leśnego, i aktywności przemysłowej. Wkrótce jego model przyjął się w leśnictwie całych Niemiec, a następnie stał się przykładem dla całego świata.
Dziś jest podejmowanych wiele działań zaradczych, by w sposób wyważony korzystać z zasobów natury. Krok milowy w tym kierunku zrobiło Zgromadzenie Ogólne ONZ w 2015 r. przyjmując jednogłośnie Agendę 2030, wyznaczającą w skali globalnej 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju. W ich osiągnięcie są zaangażowane rządy, przedsiębiorstwa oraz organizacje pozarządowe.
Zapoznaj się z dodatkowymi materiałami, które przygotowaliśmy:
Agenda 2030 w Lasach Państwowych
