Oblicza Ludzi Lasu

Profesja: poeta, animator kultury, leśnik

Zbigniew jest leśniczym Leśnictwa Dąbrówka w Nadleśnictwie Dobrzejewice (RDLP w Toruniu). Jest organizatorem spotkań literackich w Wersniczówce i jurorem w konkursach literackich, m.in. konkursu „Obywatel słowa”. Wydał 9 książek poetyckich. Jest też fanem Grzegorza Ciechowskiego.

Mój związek z lasem trwa od podstawówki, kiedy zaszumiało mi w głowie po raz pierwszy. Był kwiecień 1979 roku. Wystarczyło zejść z asfaltu prowadzącego do szkoły i dotknąć bosą stopą dywanu zawilców, by poczuć, jak się oddycha naprawdę. Wtedy zupełnie niekontrolowane wyrwało mi się: „nareszcie żyję”, a echo niczym serce pulsująco powtarzało to w nieskończoność. Usiadłem z wrażenia i tak zrodziła się moja miłość do lasu: „pod koron strzechą, gdzie zamieszkało echo”.

Moje ulubione lasy to lasy mojego leśnictwa i lasy na Bukowym Berdzie w Bieszczadach.

Las daje mi poczucie bezpieczeństwa, stabilizację i wolność. To tu zmęczony siadam na dłużycy i słucham jej opowieści przerywanych wtrącającym się co chwila wiatrem. W lesie żyję pełną piersią, rozmawiam z drzewami, prześpiewnie dyskutuję z ptactwem, jednocześnie gorliwie wypełniając swoje obowiązki. Las jest dla mnie dymem z komina, spacerem ze schorowaną mamą, słońcem śmiejącym się kaczeńcami, stosem drewna przygotowanym do wywozu, codzienną herbatą, moim snem i jawą...Las jest moim życiem.

Dzięki lasom w mojej okolicy jestem lepszym człowiekiem, uczę się cierpliwości z każdą podniesioną puszką pozostawioną przez grzybiarzy.

Mój związek z lasem to symbioza pasji i pracy. Spełnienie marzeń dzieciaka, który codziennie czyta nową kartę Wielkiej Zielonej Księgi Lasu.