Więcej żubrów w Bieszczadach

W połowie marca leśnicy z bieszczadzkich nadleśnictw przeprowadzili coroczny spis żubrów. Wyniki pokazują wyraźny wzrost populacji. Najwięcej żubrów żyje na terenie Nadleśnictwa Baligród – 392 sztuki w 14 stadach. 

Gdzie zimują i dokąd migrują żubry

Zimą stada przebywają głównie w lasach nadleśnictw: Baligród, Cisna, Komańcza, Lesko, Lutowiska i Stuposiany. Największe stado, liczące 99 osobników, zimowało pod Otrytem w Nadleśnictwie Lutowiska. Tylko kilka żubrów widziano samotnie. Zazwyczaj są to starsze samce.

Wiosną stada rozpraszają się i wędrują wyżej w góry, gdzie samice wychowują młode.

Pojedyncze żubry pojawiają się również na terenach nadleśnictw: Bircza, Brzozów, Dukla i Rymanów. Część zwierząt migruje sezonowo na Słowację.

Opieka leśników nad bieszczadzkimi żubrami

Leśnicy opiekują się żubrami w Bieszczadach od ponad 60 lat. Od 2009 roku prowadzenie monitoringu i coroczną inwentaryzację stad powierzono nadleśnictwom przez Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska.

Spis jest dokładny, ponieważ odbywa się tego samego dnia we wszystkich jednostkach i obejmuje także grunty prywatne. Poprzedzają go wielodniowe obserwacje, które pozwalają uniknąć podwójnego liczenia zwierząt. Monitoring zdrowotny stad jest prowadzony przez cały rok.

Wyzwania związane z dużą populacją

Naukowcy od lat zwracają uwagę na przegęszczenie populacji. Może to powodować szkody w lasach i uprawach rolnych, ale przede wszystkim zwiększa ryzyko chorób, takich jak gruźlica czy telazjoza. Na tę ostatnią co roku zapada kilkadziesiąt żubrów. Część chorych osobników pada lub staje się łatwą zdobyczą drapieżników.

Ponad 60 lat obecności żubrów w Bieszczadach

Pierwsze żubry trafiły w Bieszczady w 1963 roku, do zagrody aklimatyzacyjnej w Nadleśnictwie Stuposiany. Wiosną 1964 roku wypuszczono je na wolność. Początkowe stado liczyło 17 sztuk. Dziś populacja jest jedną z największych w Europie.