Zimowe prace w lesie

Wydawałoby się, że las zapadł w twardy, zimowy sen. Otóż nic bardziej mylnego, tętni życiem, a leśnicy mają ręce pełne roboty.
24.01.2018 | MONIKA GRZYWIńSKA, ROBERT GRZYWIńSKI, NADLEśNICTWO JAGIEłEK

Wydawałoby się, że las zapadł w twardy, zimowy sen. Otóż nic bardziej mylnego, tętni życiem, a leśnicy mają ręce pełne roboty.

Zacznijmy od pozyskania, które w Lasach Państwowych trwa przez cały rok. Widok ściętych drzew u niektórych może wywołać wręcz oburzenie lub protest. Jest to zrozumiała reakcja, lecz należy pamiętać, że drewno jest surowcem w pełni odnawialnym i ekologicznym, dlatego powinno odgrywać w naszym życiu coraz większą rolę. Rozmiar pozyskania drzew w lasach nie zagraża ich stabilności i jest również jedną z form zachowania lasów dla przyszłych pokoleń. W tych wyciętych miejscach niedługo będą rosły młode drzewka.

Poza planowaną wycinką drzew wykonywane są tak zwane zabiegi sanitarne. Polegają one na usuwaniu drzew uszkodzonych m.in. przez wiatr czy śnieg lub zaatakowanych przez szkodniki owadzie.
W pierwszej kolejności usuwane są te drzewa, które zagrażają bezpieczeństwu ludzi odwiedzających lasy. Drzewa zaatakowane przez szkodniki wtórne, czyli owady, które atakują osłabione już wcześniej drzewa, są z lasu wywożone, po to aby ochronić pozostałe, zdrowe osobniki przed ich atakiem, zanim owad dojrzały wyleci spod kory.

Zima to również doskonały okres na zbiór szyszek z drzew iglastych. Szyszki, w których znajdują się nasiona, są zbierane z drzewostanów specjalnie do tego wyznaczonych, czyli zdrowych, o dobrych genach i dużej odporności. A nasiona są przecież podstawą do wyhodowania sadzonek, które docelowo będą rosły w lasach.

Początek roku to doskonały okres na wykonywanie szacunków brakarskich, czyli wyznaczanie drzew przeznaczonych do ścięcia w kolejnych latach. Jest to bardzo odpowiedzialne zadanie, leśnik wie, ile może zaznaczyć drzew, aby zachować równowagę drzewostanu poprzez doprowadzenie odpowiedniej dla drzew ilości światła.

Podczas wykonywania szacunków brakarskich, każde drzewo rozpatrywane jest indywidualnie. Leśnik musi mieć wiedzę o różnych wymaganiach środowiskowych każdego gatunku drzewa, aby pracę tę wykonać prawidłowo.

Zima to trudny dla zwierzyny leśnej okres, ze względu na niekorzystne warunki atmosferyczne, które znacznie utrudniają zdobywanie przez nie pokarmu. Dlatego leśnicy dokarmiają zwierzęta zamieszkujące leśne ostępy.

Sposobów dokarmiania jest wiele. Śnieg i mrozy to doskonały czas, aby rozwieszać w lasach specjalną karmę dla ptaków bogatą w składniki odżywcze. Leśnicy pamiętają także o większych zwierzętach takich jak dziki, sarny, jelenie czy łosie. Specjalnie dla jeleniowatych zimą wykłada się drzewa zgryzowe. Ścina się w miarę młode drzewa, tak aby kora nadal była miękka i zwierzęta mogłyby ją łatwo zgryźć. Zwierzynie wykłada się  m.in. sosny, świerki czy topole osiki. Te przysmaki są kładzione w miejscach największego zagęszczenia jeleniowatych.

Inną formą dokarmiania jest wykładanie w lasach siana, sianokiszonki czy różnego rodzaju warzyw (marchewka, buraki, kukurydza), lecz tylko wówczas, gdy zdobycie innego pokarmu jest niemożliwe, np. podczas wyjątkowo śnieżnych i mroźnych zim. Pożywienie takie jak siano czy sianokiszonka często jest umieszczane paśnikach.

W lasach możemy spotkać również tak zwane lizawki, w których znajdują się kostki specjalnej, bogatej w składniki mineralne, soli. Dostarczenie soli jest bardzo ważne szczególnie, gdy zwierzęta nie mają dostępu do pełnowartościowego pożywienia.