Tropili wilki w Bieszczadach

Już po raz 13. studenci i absolwenci wydziałów leśnych wyruszyli śladami bieszczadzkich wilków. Na terenie LKP „Lasy Bieszczadzkie” odbył się obóz naukowy „Wolf expedition 2016”.
28.07.2017 | Magdalena Gleba, Koło Młodych SITLiD

Już po raz 13. studenci i absolwenci wydziałów leśnych wyruszyli śladami bieszczadzkich wilków. Na terenie LKP „Lasy Bieszczadzkie” odbył się obóz naukowy „Wolf expedition 2016”.

Przez tydzień (od 20 do 27 lutego) niemal 40 osób przemierzało pięć nadleśnictw wchodzących w skład bieszczadzkiego LKP. Ich głównym celem była inwentaryzacja wilków. To umożliwiłoby określenie zmian  liczebności na terenie lasów bieszczadzkich, a także szkolenie z zakresu metodologii inwentaryzacji trzech dużych drapieżników, czyli wilka, rysia i niedźwiedzia.

Populacja wilka na terenie dziewięciu bieszczadzkich nadleśnictw wynosi ok. 350 osobników.

Spis wilków w warunkach nizinnych jest prowadzony na transektach. Natomiast w górach, ze względu na zróżnicowane ukształtowanie terenu, inwentaryzacja wygląda nieco inaczej. Co wieczór każda grupa (trzy – pięć osób) miała wyznaczaną trasę, którą musiała przejść kolejnego dnia.

Uczestnicy obozu szukali na śniegu i błocie tropów, odchodów drapieżników, ich ofiar, znakowania terenu moczem lub śladów drapania, co jest typowym sposobem oznaczania terytorium. Wszystkie zebrane dane były zapisywane w specjalnych formularzach oraz nanoszone na mapy.


Następnie trafiały na zbiorczą mapę
. W ustalaniu tras poszczególnych grup pomocne były informacje uzyskane od pracowników nadleśnictw oraz mieszkańców okolicznych wsi. Według uczestników szkolenia mieszkańcy wsi chętnie dzielili się swoimi spostrzeżeniami dotyczącymi dużych drapieżników i miejsc, w których widziane były ich ślady.

W tym roku szkolenie z metodologii inwentaryzacji drapieżników, ale także biologii i ekologii wilka poprowadzili Kamil Twarowski i Magdalena Gleba (Koło Młodych SITLiD) oraz dr inż. Jacek Sagan (RDLP w Warszawie).

Kolejną wykorzystaną przez uczestników „Wolf expedition” metodą inwentaryzacji była stymulacja wokalna, czyli wycie. Wieczorami we wcześniej ustalonych miejscach, w których wataha odpowiadała w poprzednich latach nawoływano wilki. Jednym z celów obozu jest również nauka stymulacji wokalnej, dlatego każdy z uczestników wyjazdu dowiedział się jak należy to robić prawidłowo i podczas praktycznej częściej szkolenia zawył.


Organizatorami obozu byli studenci sekcji Koła Naukowego Leśników SGGW – Koło Młodych Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa we współpracy z Zarządem Głównym Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa oraz Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych.